Dirk De Wachter broedde al lang op een boek dat zijn ietwat betekenisloze familienaam enige eer zou aandoen. Dat boek is er nu en het jasje van Wachten past de Vlaamse psychiater voortreffelijk. In een samenleving die te ‘doenig’ is, pleit hij voor een grondhouding van wachten zonder verwachting. Hij noemt Watchful waiting zelfs ‘de essentie van het leven’. 

Wachten. Een levenshouding leest als een punt waar zijn hele denken samenkomt, maar evengoed als een persoonlijk, soms kwetsbaar en uiterst toegankelijk getuigenis. Het begrip ‘wachten’ heeft het hart van de psychiater gewonnen, hoewel het woord in onze samenleving niet automatisch een positieve connotatie oproept. De noties van verveling, zinloosheid, tijdverlies en ongeduld zijn nooit ver weg. “Dat klopt”, reageert De Wachter, “maar dan heb je het over wachten als daad, niet als levenshouding.”